Miej wyj

To jest historia o Hance.Co myślała, że jest brzydka jak noc listopadowa.A cała wieś chciała ją brać. Posłuchajcie tego!

Siedzi Hanka, widzi lustro, omija szeroko.Myśli, że ma krzywy nos i ucieka jej oko.A pod oknem kolejka, chłopy z całej wioski.Każdy by jej nieba przychylił z tej troski.Jeden niesie kwiaty, drugi niesie sery.A ona w kompleksach nie widzi afery.„Jestem taka szara, jestem taka mała”.Czeka na zbawienie głupia góralka cała.

RefrenMiej wyj*bane, a będzie ci dane.Nie spinaj pośladów, bo wpadniesz na ścianę.Im bardziej się starasz, tym gorzej ci idzie.Zluzuj warkocze, a szczęście przyjdzie.Miej wyj*bane, a będzie ci dane.Nawet jak leżysz na glebie, kochanie.Hej, hej, na glebie!

Nadeszła sobota, remiza już błyska.Wchodzi on, Staszek, co piękny jest z pyska.Ma klatę jak Giewont, bicepsy jak skały.Wszystkie panny w rzędzie już go rozebrały.Idzie prosto do Hanki, tłum wstrzymuje dech.Ona czerwona jak burak, no po prostu pech.„Zatańczysz Haneczko?” – pyta basem głębokim.A ją paraliż trafił, mierząc wzrokiem szerokim.Wstaje z krzesła, nogi jak z waty.Obcas się chwieje... O Boże! Jebut!

Wywaliła orła na środku parkietu.Kiecka na głowie, koniec baletu.Ale Staszek się śmieje, podnosi ją z ziemi.„Lubię takie dzikie, co ryją w przestrzeni!”

RefrenMiej wyj*bane, a będzie ci dane.Nie spinaj pośladów, bo wpadniesz na ścianę.Im bardziej się starasz, tym gorzej ci idzie.Zluzuj warkocze, a szczęście przyjdzie.Miej wyj*bane, a będzie ci dane.Nawet jak leżysz na glebie, kochanie.

Więc morał jest krótki i niektórym znany:Najlepiej się bawisz, jak jesteś wyluzowany!Miej wyj*bane!