Kroki, które zostały - Bryan201

IntroMinęły wszystkie noce i dni pełne ciszy,Teraz patrzę w przód — wiem, co naprawdę się liczy.

Zwrotka 1Przeszłość uczyła, czasem boleśnie,Każdy upadek, każdy krok w samotności.Straciłem chwile, które chciałem zatrzymać,Ale dzięki temu wiem, co naprawdę warto mieć.

Nie liczy się idealna historia,Liczy się to, że nie idę już sam.Każda blizna, każdy cień w sercu,Tworzy mapę tego, kim jesteśmy dziś.

[Pre-refren]Bo życie to lekcja, którą piszemy krok po kroku,Czasem w bólu, czasem w szczęściu, zawsze razem.

RefrenKroki, które zostały, prowadzą nas tu,Nie ma już strachu ani dróg bez celu.Bo wszystko, co minęło, było częścią nas,A teraz idziemy razem — krok po kroku w świat.

Zwrotka 2Każde „żegnaj” nauczyło mnie doceniać „cześć”,Każde „nie” sprawiło, że zrozumiałem „tak”.Nie idealni, ale prawdziwi i bliscy,I w tej prawdzie odnaleźliśmy sens.

Śmiech, cisza, poranki i noce,Każdy gest, każda drobna chwila.To one budują naszą historię,Nie słowa, lecz to, że jesteśmy razem naprawdę.

RefrenKroki, które zostały, prowadzą nas tu,Nie ma już strachu ani dróg bez celu.Bo wszystko, co minęło, było częścią nas,A teraz idziemy razem — krok po kroku w świat.

Zwrotka 3Patrzymy w przyszłość z odwagą i nadzieją,Nie boimy się już zmian ani niepewności.Każda przeszkoda jest dla nas lekcją,A każdy dzień okazją, by być bliżej siebie.

Nie ma już samotnych kroków, ani strachu w sercu,Bo razem pokonaliśmy wszystko, co dzieliło nas.Nasza droga nie musi być idealna,Wystarczy, że idziemy nią razem — krok po kroku.

BridgeJeśli spojrzysz wstecz — nie żałuj niczego,Bo każdy krok był częścią drogi do nas.Miłość to nie bajka, lecz wybór codziennie,By trwać mimo burz, mimo cieni i dni szarych.

[Refren – finał]Kroki, które zostały, prowadzą nas tu,Nie ma już strachu ani dróg bez celu.Bo wszystko, co minęło, było częścią nas,A teraz idziemy razem — krok po kroku w świat.

[Outro – morał]Życie uczy, że każdy ból ma sens,Każda strata prowadzi do czegoś większego.Najważniejsze to iść razem, trzymając się za ręce,Bo kroki, które zostały, prowadzą nas do domu.