Kolęda dla nieobecnych

Utwór: Kolęda dla nieobecnych

Zwrotka 1

Za oknem znowu ten sam biały puchOtula dachy, ucisza nasz ruchChoinka świeci, tak jak lubiłaśWszystko jest tak, jakbyś wciąż tu byłaTylko ten zegar głośniej dziś tykaA z każdą chwilą nadzieja znikaŻe zaraz staniesz w progu z uśmiechemI otrzepiesz buty pokryte śniegiem

Refren

To puste miejsce przy stoleKrzyczy ciszą najgłośniej ze wszystkich słówŁamię opłatek, a dłonie mi drżąBo nie mogę dotknąć Twoich rąk znówWesołych Świąt szepczę do szkłaA po policzku płynie mi łzaTo dla wędrowca talerz miał byćA dziś to Ty nie masz gdzie przyjść...

Zwrotka 2

Twój szalik wciąż pachnie zimą i domemUkrywam twarz w nim, walczę z ogromemTęsknoty, co w gardle dławi jak dymGdzie teraz jesteś? W kolędzie? W nim?W tej pierwszej gwieździe, co wzeszła nad lasem?Czy jesteś tylko wspomnieniem i czasem?Barszcz stygnie wolno, nikt nie je nicBo każdy boi się przerwać tę nić...

Refren

To puste miejsce przy stoleKrzyczy ciszą najgłośniej ze wszystkich słówŁamię opłatek, a dłonie mi drżąBo nie mogę dotknąć Twoich rąk znówWesołych Świąt szepczę do szkłaA po policzku płynie mi łzaTo dla wędrowca talerz miał byćA dziś to Ty nie masz gdzie przyjść...

Zostawię świecę w oknie na nocMoże odnajdziesz drogę przez mrokChoć wiem, że to bajki, że to nie takTo w sercu na zawsze zostanie Twój śladNajwiększy prezent, jaki bym chciałTo jeden moment, bym Cię ujrzał...

Cicha noc... święta noc...Tylko Ty śpij...Już nic nie boli...

Talerz dla ciszy...

Talerz dla Ciebie...