Jeszcze nie umiem zapomnieć - Bryan201

Zwrotka 1Zgasło światło w naszym oknie, choć nikt go nie zgasił,cisza przyszła bez pukania, rozgościła się na stałe.Twoje rzeczy już zniknęły, ale we mnie jeszcze tkwisz,bo najtrudniej jest wyrzucić to, co mieszka w moich snach.

Spaceruję pustą nocą, mijam miejsca pełne Ciebie,każdy krok przypomina, że już nie idziemy razem.Ludzie mówią: „daj sobie czas”, jakby czas był lekarstwem,a ja liczę każdą sekundę, odkąd nie ma nas.

RefrenJeszcze nie umiem zapomnieć, jeszcze nie umiem iść,każda droga prowadzi do miejsc, gdzie byliśmy my.Jeszcze nie umiem uwierzyć, że to naprawdę koniec,że wszystko, co było całe… dziś rozsypało się w dłonie.

Jeszcze nie umiem oddychać bez Twojego imienia,jeszcze każda cisza krzyczy, że Cię tutaj nie ma.Jeszcze nie umiem zapomnieć… choć bardzo bym chciał,bo bez Ciebie ten świat… jakoś stracił sens i kształt.

Zwrotka 2Nowe twarze, nowe głosy — nic nie brzmi jak Ty,śmiech jest tylko dźwiękiem, nie ma w nim już magii.Próbowałem zapełnić pustkę kimś zupełnie obcym,ale serce nie chce uczyć się od nowa miłości.

Twoje zdjęcia w telefonie — nie mam siły ich usunąć,jakby jedno kliknięcie miało wymazać cały świat.Zamykam oczy, widzę więcej niż powinienem widzieć,bo pamięć nie zna granic, gdy ktoś był wszystkim, co masz.

RefrenJeszcze nie umiem zapomnieć, jeszcze nie umiem iść,każda droga prowadzi do miejsc, gdzie byliśmy my.Jeszcze nie umiem uwierzyć, że to naprawdę koniec,że wszystko, co było całe… dziś rozsypało się w dłonie.

Jeszcze nie umiem oddychać bez Twojego imienia,jeszcze każda cisza krzyczy, że Cię tutaj nie ma.Jeszcze nie umiem zapomnieć… choć bardzo bym chciał,bo bez Ciebie ten świat… jakoś stracił sens i kształt.

Bridge (refleksyjny)Może kiedyś spojrzę w lustro i zobaczę kogoś nowego,kogoś, kto już nie szuka Cię w każdym cieniu dnia.Może serce nauczy się bić bez Twojego rytmu,a wspomnienia przestaną ranić tak jak teraz.

Ale dziś…

Refren – finał (emocjonalnie)Jeszcze nie umiem zapomnieć, jeszcze we mnie wciąż tkwisz,jak w niedokończonej historii, co nie ma już sensu i tła.Jeszcze nie umiem odpuścić, choć wiem, że muszę już iść,bo jeśli nie zrobię kroku… to zgubię samego siebie dziś.

OutroA więc stoję na progu jutra, którego trochę się boję,i uczę się żyć od nowa…bez Ciebie…powoli.