I zostaje tylko echo - Bryan201

Zwrotka 1Zaczęło się od słów, które brzmiały jak obietniceJakby świat miał się zatrzymać, kiedy jesteśmy blisko siebieWierzyliśmy, że wszystko da się naprawić rozmowąŻe wystarczy chcieć mocno, żeby przetrwać każdą nocAle czas zaczął zabierać to, co wydawało się pewneCoraz częściej milczenie mówiło więcej niż myI choć trzymaliśmy się siebie jak ostatniej nadzieiCoś w środku już wiedziało, że to się musi rozpaść

RefrenI zostaje tylko echo tego, co miało sensPróbuję je zagłuszyć, ale wraca co dzieńKręcę się wokół wspomnień, których nie umiem wyrzucićMoże kiedyś zrozumiem, co naprawdę chciałem czuć

Zwrotka 2Rozeszliśmy się ciszej, niż się zaczęło wszystkoBez wielkich scen, bez słów, które miałyby znaczyć zbyt dużoKażdy poszedł w swoją stronę, udając że to „lepiej”Ale nocą te same myśli wracały jak bumerangUczyłem się żyć od nowa, bez Twojego imieniaJakby ktoś wyciął fragment historii z pamięciTylko serce nie chciało zaakceptować tej wersjiBo wciąż biło w rytmie, którego już nie było

RefrenI zostaje tylko echo tego, co miało sensPróbuję je zagłuszyć, ale wraca co dzieńKręcę się wokół wspomnień, których nie umiem wyrzucićMoże kiedyś zrozumiem, co naprawdę chciałem czuć

Zwrotka 3Aż pewnego dnia spotykamy się przypadkiemI wszystko wraca szybciej niż zdążyłem się przygotowaćNie ma już tamtej pewności, nie ma dawnych obietnicTylko dwoje ludzi, którzy wiedzą, co straciliMówisz, że też pamiętasz więcej, niż chciałaś zapomniećJa milczę, bo pierwszy raz nie chcę tego zepsućNie pytamy „dlaczego”, tylko „czy jeszcze można”Jakby świat dał nam drugą wersję tej samej historii

RefrenI może to nie jest koniec, może to nowy startChoć boję się tak samo jak pierwszy razKręcimy się wokół prawdy, której nie chcieliśmy znaćAle dziś zamiast uciekać — próbuję zostać tu sam

ZakończenieNie każda historia kończy się tak, jak ją piszemyCzasem trzeba się zgubić, żeby zrozumieć sensBo to, co naprawdę ważne, nie znika bez śladuTylko czeka, aż dorośniemy do drugiej szansy