Cisza

Siedzimy razem, wpatrzeni w siebieCzekając, kto zrobi ten pierwszy krokJuż tylko moment dzieli nas od bycia w niebieCzuję już na sobie twój namiętny wzrokCzas stanął w miejscu jak w jednym z moich snówTo świat się kurczy pomiędzy naszymi ustamiNie trzeba nam dialogów ani zbędnych słówTo wszystko już się dzieje poza nami

Nastała cisza, w powietrzu czuć napięcieSplotły się nasze ciała w gorącym odmęcieCisza różne ma twarze, cisza różny ma smakCzasem nas zbliża, czasem wycisza, czasem to końca znak

Coś się zmieniło, stoimy w gniewieTak dużo padło niepotrzebnych frazWciąż się kochamy, lecz ranimy siebieZa każdym razem myślę, że to ostatni razNie chcę dziś mieć ostatniego słowaW szacunku do kobiet ojciec mnie wychowałDziś moja duma gdzieś głęboko się schowaWięc lepiej zamilknijmy, bym czegoś nie żałował

Nastała cisza, ciężka jak wyrzut sumieniaMilczące myśli krążą w kręgu oskarżeniaCisza różne ma twarze, cisza różny ma smakCzasem nas zbliża, czasem wycisza, czasem to końca znak

Rozejdźmy się w ciszy, nie podnosząc głosuPodążmy już bez siebie ku szczęśliwszym dniomNie słychać już twych słów, nie ma już chaosuPustka wraz z twym odejściem wypełniła domNie było do widzenia ani pożegnaniaZa dużo już było złamanych obietnicTo wszystko było nie do wytrzymaniaZamknęłaś drzwi za sobą — i nie ma już nic

Nastała cisza, zimna jak białe ścianyKażdy dźwięk w tym domu dzisiaj jest niechcianyCisza różne ma twarze, cisza różny ma smakCzasem nas zbliża, czasem wycisza, czasem to końca znak