Nasza Tajemnica

Znowu pękło szkło w kuchni na podłodzeGaszę światło, by nie widzieć, jak odchodzęW moim brzuchu burczy cisza, nie jedzenieChowam się pod kołdrę, zmieniam się w milczenie

Pluszowy miś nie ma oka, tata mu urwałKiedy zupa była słona, a noc była buraSąsiedzi za ścianą włączają telewizorŻeby nie słyszeć jak moje sny się niszczą

Proszę, niech ten dzień się wreszcie skończyNiech anioł z obrazka dłonie rozłączyNie chcę dorosnąć, chcę tylko zniknąćGdzie nikt nie krzyczy, gdzie można przywyknąćDo ciepła, co nie parzy jak papierosJestem tylko błędem, małym, cichym zerem

W szkole mówią, że mam smutne, stare oczyA ja liczę siniaki, gdy nikt nie patrzy w nocyNie mówię nikomu, bo to nasza tajemnicaŻe w domu zamiast serca, mamy tylko picie

Może kiedyś ucieknę za siódmą rzekęTam, gdzie dzieci nie muszą być dorosłym człowiekiemAle dzisiaj tylko liczę kroki na schodachCzy to idzie miłość, czy znowu trwoga?

Proszę, niech ten dzień się wreszcie skończyNiech anioł z obrazka dłonie rozłączyNie chcę dorosnąć, chcę tylko zniknąćGdzie nikt nie krzyczy, gdzie można przywyknąćDo ciepła, co nie parzy jak papierosJestem tylko błędem, małym, cichym zerem

Ciii... bądź cichoCiii... nie płaczJutro... może jutro...Będzie ciszej.